Untitled

Za poljoprivredu u opštini u celini postoje odlicni klimatski i hidrografski uslovi,

kako za stocarstvo, tako za vocarstvo i ratarstvo, zbog mogucnosti navodnjavanja i za ribarstvo zbog

obilja cistih vodenih tokova. Stoga ce poljoprivreda i u buducnosti ostati razvojni prioritet opštine.

U ekološki cistoj i klimatski vrlo povoljnoj sredini Homolje je predodredeno za proizvodnju ekološki ciste

hrane visokog biološkog kvaliteta. Ovakva hrana danas postaje najvažniji elemenat privredne,trgovacke

i turisticke ponude, a znacajnim delom i motiv turisticke posete i boravka.

Organizovanost poljoprivrede i opremljenost proizvodaca je za ofanzivniji razvoj ove oblasti i

ekonomsko jacanje zajednice na nezavidnom nivou, a i organizaciono poljoprivreda u Homolju zaostaje

za razvijenim podrucjima u Srbiji. Zastarela poljopivredna mehanizacija, usitnjene parcele, napuštena

tovilišta i nedostatak povoljnih kreditnih sredstava opredelili su i ogranicili ofazivniji razvoj ove oblasti i

limitirali rezultate. Bez strateških dokumenata donetih od strane države i usaglašene strategije za razvoj

poljopivrede na lokalnom nivou, ne mogu se ocekivati dobri rezultati. Jedan od elemenata sporijeg razvoja

poljoprivrede je sporije prilagodjavanje proizvodaca brzim promenama u pogledu usvajanja i primene novih

tehnologija u oblasti poljoprivrede. Evidentna je i loša promocija i nedostatak brendova Homolja iako proizvodi

poput “Homoljske jagnjetine”, “Homoljskog sira” odavno zaslužuju epitet brenda.

Starenje stanovništva je takode elemenat koji je bitno opredelio sadašnje stanje u ovoj oblasti, a što se posebno

manifestuje u oblasti stocarstva koje je predstavljalo oslonac poljoprivredne proizvodnje u opštini Žagubica do

kraja poslednje decenije prošlog veka. Tek poslednjih godina proizvodaci iz Žagubice pokušavaju na pravi nacin

da vrednuju svoje proizvode, kako boljim

organizovanjem (osnivanjem zadruga i registracijom poljopirvrednih gazdinstava), tako i prihvatanjem proizvodnje

u oblasti vocarstva i povrtarstva. Osnivanjem centra za razvoj poljoprivrede – agrobusiness centra stvoreni su uslovi

za bolju informisanost proizvodaca kao i za pružanje savetodavnih usluga cijom ce se primenom ostvariti bolji prinosi

i povecati proizvodnja, a time i iskorišcenost resursa u poljoprivredi.

Nosilac celokupne poljoprivredne proizvodnje su poljoprivredna gazdinstva. Uvecini slucajeva su to tzv.

mešovita gazdinstva s dvostrukom strukturom zaposlenosti i dohotka. Više od 55 % tih gazdinstava ima manje od tri

ha i to po pravilu vrlo usitnjenih poljoprivrednih površina. Cak i medu onima koji imaju nešto više zemljišta, malo

je vitalnih i tržišno usmerenih gazdinstava

koja bi se u sadašnjim okolnostima mogla ravnopravno nositi sa uvoznom konkurencijom.

Otežavajuca okolnost je i nepovoljna starosna i obrazovna struktura poljoprivrednog stanovništva.

U strukturi korišcenja poljoprivrednog zemljišta dominiraju livade i pašnjaci.

U periodu 1981 - 2008. godina poljoprivredne

površine ne beleže neku znatniju promenu, povecane su za 88 ha. U navedenom periodu beleži se povecanje

stalno zelenih površina i to na racun njiva, vocnjaka i vinograda, što je opravdano i racionalno s obzirom na

prirodne resurse. Livade i pašnjaci predstavljaju tradicionalno bogatstvo ovih prostora. Površine pod livadama

i pašnjacima vrlo cesto su zapuštene i iscrpljene prekomernom i neadekvatnom ispašom, te veci znacaj ovih površina

zahteva prethodno preduzimanje melioracionih poduhvata, cišcenjem površina pod kamenjem,

žbunjem i štetnim korovom.