Predsednik Opštine Dr DRAGI DAMNJANOVIĆ
Postrojenje za prec.otp.voda
u Žagubici,Vodovod u laznici i
Krepoljinu, Sportski tereni u
Milanovcu , naselju Sige.....
Vode Homolja predstavljaju veoma bogat i višefunkcionalan potencijal, do sada samo delimično korišćen za vodosnabdevanje i ribarstvo. Reka Mlava je glavni hidropotencijal od nacionalnog značaja, važna rezerva kvalitetne vode za vodosnabdevanje, za hidroenergiju, za poljoprivredu i za ribarstvo. Na ovoj reci je planirana izgradnja brana u Gornjačkoj i u Ribarskoj klisuri i akumulacija za regionalni vodovod i navodnjavanje Stiga. Njen sliv je veoma bogat izvorima, vrelima, pritokama, normalnih i kraških tokova sa kratkim klisurastim i kanjonskim dolinama, vodopadima i ponorima koji predstavljaju visokoatraktivne turističke motive. Homolje je u celini vrlo bogato vodom. Njegovi cesti izvori, vrela i potoci koriste se najviše za potrebe stočarstva i vodosnabdevanje, a reke za vodosnabdevanje većih naselja, za industriju, Nažalost vode Homolja se još uvek ne koriste za navodnjavanje (sem u pojedinačnim slučajevima) kako bi se u oblasti poljoprivredne proizvodnje ostvarili veći prinosi i bolji rezultati. Vrelo Belosavac je zbog velike izdašnosti iskorišćeno za vodosnabdevanje Žagubice i Suvog Dola, a predvidjeno je i korišćenje izvorišta Belosavac za izgradnju fabrike za flaširanje vode.Medjutim,kupac "Knjaz Miloš" nije nastavio sa daljim radom već je prestao sa flaširanjem i eksploatacijom kvalitetne izvorske vode sa Belosavca.
Deo ovog hidrografskog sistema su i termalni izvori kod Suvog Dola i Krupajskog vrela koji se zbog dovoljne izdašnosti mogu koristiti za kupališnu rekreaciju i rekreativno-zdravstveni turizam.
Vrelo Mlave ili Žagubičko vrelo, kako se još u narodu naziva, glavna je turistička atrakcija Žagubičke kotline. Leži u njenom jugoistočnom delu, ispod severnih padina Beljanice na nadmorskoj visini 312 m, upravo na južnoj periferiji varoši od čijeg je centra udaljeno 1 km. Vrelo izbija ispod krečnjačkog odseka visine oko 40 m, iz vrtačastog udubljenja koje je polukružno uokvireno planinskim uzvišenjima. Ujezerena površina Vrela ima prečnik 25 m i najveću ispitanu dubinu od 74 m. Voda kojom se hrani vrelo kroz sifonske kanale po dnu i stranama basena formira otoku, koja se nakon lučnog toka od 150 m i širine 12 m spaja sa Tisnicom. Voda Žagubičkog vrela je bistra i hladna (9-11 C).
Prosečna izdašnost vrela, prema višegodišnjim merenjima iznosi 0,9 m?/s. Najviše vode izbijalo je 1910. godine, čak 70 m?/s, a u novije vreme, 17. juna 1969. godine, oko 20 m?/s. Najniži vodostaj zabeležen je 1. avgusta 1950. kada je iznosio 0,25 m?/s, ali je ipak, tokom stogodišnjeg osmatranja zabeležena pojava potpunog presušivanja otoke - 1893, 1957, 1971, 2002. godine. Jovan Cvijić (1893) bio je prvi očevidac ove pojave za koju kaže da je "voda u jezeru (kako je nazivao Vrelo zbog njegovog izgleda) toliko opala da se prečnik njegov smanjio, Mlava nije iz jezera isticala i korito njeno dužinom od 180 m, do sastava sa Tisnicom, bilo je suvo". Do splašnjavanja vode u vrelu i presušivanja otoke dolazilo je usled začepljivanja suženih delova podzemnih kanala koji vrelo hrane vodom.
Lepotu i atraktivnost Žagubičkog vrela upotpunjuju pošumljena okolina i lepo uređena otoka. četinarska šuma spušta se do samog vrela, dajući mu tamnozelenu boju.
Izetno značajno izvorište - vrelo Belosavac koje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m i ima izgled manjeg jezera nepravilnog oblika. Karakteriše ga postojanost vode zbog čega je iskorišćeno za kaptiranje i vodosnabdevanje Žagubice i Suvog Dola.
Pored reka čija je mreža 510 km ili u proseku oko 0,67km na km2, izuzetno značajan potencijal predstavljaju i izvori i vrela koje po svojim obeležjima i osobinama možemo podeliti u kategorije, normalnih kraških i termalnih. Sa apekta razvoja opštine Žagubica, najznačajnija izvorišta su Krupajsko vrelo, koje je smešteno u jugoistočnom delu Krepoljinsko-Krupajske kotline u ataru sela Milanovca. Krupajsko vrelo izbija na zapadnoj strani Beljanice na nadmorskoj visini 220 m i predstavlja jedno od najinteresantnijih kraških vrela u Srbiji. Nalazi se u jugoistočnom delu Krepoljinsko-krupajske kotline u ataru sela Milanovca. Udaljeno je od Krepoljina 11 km i 350 m od asfaltnog puta koji prolazi kroz kotlinu i spaja Homolje sa Resavom. Vode ovog vrela velikom snagom izbijaju iz velikog pećinskog otvora, a pritiču podzemnim kanalima sa Beljanice. Ovo vrelo spada među najveće i najjače kraške izvore kod nas i jedno je od tri najatraktivnija u Srbiji. Na prvom mestu je vrelo Belog Drima, zatim Krupačko vrelo kod Bele Palanke, ali je kaptirano i izgubljeno kao prirodni objekat, pa bi drugo bilo vrelo Raške.
