Privreda
Homolje raspolaže velikim potencijalom u privrednom pogledu jer u mnogim oblastima može ne samo da zadovolji potrebe svog stanovništva, vec i da ostvarene viškove izvozi na druga tržišta.
U uslovima slabe naseljenosti, glavni izvor opstanka doseljenog stanovništva bilo je stocarstvo. Daljim množenjem stanovništva potreba za obradivom zemljom postajala je sve veca. Zemljoradnja se širi, a krce se i nove površine šuma.
U ravnima Žagubicke i Krepoljinsko-krupajske kotline i proširenih delova dolina na izlazu reka u ravni, u ravnim i najplodnijim delovima Homolja, najviše se gaje kukuruz i pšenica.
Na površima i višim terasama prožimaju se stocarstvo, ratarstvo i vocarstvo, odnosno to je rejon žitarica, livada, voca.
Turizam u Opštini Žagubica
Kao privredna grana turizam je na podrucju opštine Žagubica poceo nešto osetnije da se razvija tek poslednjih desetak godina. Izgradeni su mnogi moteli zahvaljujuci radnim organizacijama, a takode su u planu i novi moteli za izgradivanje. Buduci da je opština Žagubica privredno nedovoljno razvijena i da kao takva ne raspolaže sredstvima za intenzivniji razvoj turizma, buduca orijentacija u razvoju turizma u Homolju treba da se zasniva na seoskom turizmu.
Industrija
Razvoj industrije u Homolju poceo je u skromnim razmerama tek pocetkom osamdesetih godina. Deceniju ranije, u okolini Krepoljina otpocela je eksploatacija mrkog uglja. Na teritoriji Homolja, odnosno opštine Žagubica, glavni nosioci privredivanja i razvoja u oblasti industrije su fabrika odlivaka „FOŽ” i IGM „Mermer”, "Nova Osanica " koji su privatizovani i RMU Jasenovac Krepoljin.
Šumarstvo
Privredni znacaj šume u Homolju bio je razlicit. Na šumu se tada gledalo kao na smetnju koju treba otkloniti. Medutim, i pored toga Homolje je, u odnosu na susedne oblasti, i dalje važilo za šumovit kraj u kome je na jednog stanovnika dolazilo oko 1ha šume. Primaran znacaj je razvoj ukupnog šumskog fonda imace bolja zaštita i nega šuma, brže podizanje intezivnih zasada, unošenje cetinara i lišcarske šume.
Zanatstvo
U poslednjim decenijama zanatstvo gubi korak u odnosu na razvoj drugih delatnosti. Razvoju zanatstva predhodila je domaca radinost. Ona je u pocetku predstavljala jednu od osnovnih delatnosti, da bi kasnije dobila karakter dopunskog rada, što je zadržala do danas.
Zemljoradnja
Pva poljoprivredna grana dobija u znacaju tek u posleratnom periodu kad pocinje da se razvija na racun stocarstva. Zna se da su se jecam, pšenica, a potom i kukuruz, poceli da se gaje u Homolju znatno kasnije nego u Stigu i Mlavi, gde su ovi usevi naglo dobili u znacaju uvodenjem slobodne trgovine stokom 1793. godine.
